دارچین (Cinnamomum verum، همچنین به عنوان Cinnamomum zeylanicum (CZ) یا “دارچین واقعی” نیز شناخته می شود) یک گیاه رایج است که توسط چندین فرهنگ در سراسر جهان استفاده می شود. مواد شیمیایی فعال اصلی در دارچین عبارتند از: ترانس سینامالدید (موجود در پوست درخت)، اوژنول (موجود در برگها) و کافور (که در ریشه وجود دارد). کاربردهای خاص در رابطه با طیور عبارتند از:
ضد باکتری: نشان داده شده است که دارچین از رشد انواع مختلفی از باکتریها جلوگیری میکند، از جمله: آویباکتریوم پاراگالیناروم، کلستریدیوم، انتروباکتر، انتروکوکوس، اشرشیاکلی، کلبسیلا پنومونی، لیستریا مونوسیتوژنز، پاستورلا مولتیومونهاسپ، پاستورلا مولتیومونوسینا، پاستورلا مولتوموناسینا، سالمآبی، پاستورلا مولتوموناسینا، و استافیلوکوکوس spp، استرپتوکوکوس spp و یرسینیا spp.
ضد قارچ: نشان داده شده است که دارچین از فعالیت در برابر قارچ های متعددی مانند: Aspergillus spp، Candida albicans و Microsporum spp جلوگیری می کند.
دافع کنه قرمز طیور: دارچین یک دافع نیمه موثر در برابر کنه قرمز طیور است.
فواید دستگاه گوارش: پودر دارچین یا مشتقات آن تأثیرات مثبتی بر روی منحنی رشد، هضم، جذب، فعالیت میکروبیوتای روده، ایمنی و همچنین بهبود استفاده از خوراک دارند.
